18 Januari “Bijbels Dagboek”

SAULUS BLEEF MOORDDADIGE BEDREIGINGEN UITEN TEGEN DE DISCIPELEN VAN DE HEERE. HIJ GING NAAR DE HOGEPRIESTER EN VROEG HEM OM BRIEVEN NAAR DE SYNAGOGEN IN DAMASCUS, OPDAT, ALS HIJ DAAR IEMAND ZOU VINDEN DIE TOT DE WEG BEHOORDE, HETZIJ MANNEN OF VROUWEN, HIJ HEN ALS GEVANGENEN NAAR JERUZALEM ZOU KUNNEN BRENGEN. TOEN HIJ OP ZIJN REIS DAMASCUS NADERDE, SCHOOT ER PLOTSELING OM HEM HEEN EEN LICHT UIT DE HEMEL. HIJ VIEL OP DE GROND EN HOORDE EEN STEM TOT HEM ZEGGEN: “SAUL, SAUL, WAAROM VERVOLG JE MIJ?” “WIE BENT U, HEERE?” VROEG SAUL. “IK BEN JEZUS, DIE GIJ VERVOLGT,” ANTWOORDDE HIJ. “STA NU OP EN GA NAAR DE STAD, EN U ZAL VERTELD WORDEN WAT U MOET DOEN.

Saulus… was vol vijandschap tegen Jezus van Nazareth, en daarom vervolgde hij Zijn discipelen en maakte er een puinhoop van. Hij was een verschrikking geweest voor de Kerk in Jeruzalem, en ging naar Damascus met dezelfde bedoelingen. Hij dreigde en doodde nog steeds allen die de Heere Jezus liefhadden. Hij dacht nauwelijks aan het onheil dat hij tot dan toe had aangericht. Hij zette zich in om de gehele gemeenschap te onderdrukken. Met dreigende blikken in zijn ogen haastte hij zich van huis tot van huis en van plaats tot plaats. Zo was hij, totdat de Heere Jezus, die Hij haatte en tegenwerkte, hem op het toppunt van zijn woede tot bedaren bracht. De Heere gaf deze bittere vervolger de eer van het apostelschap en inspireerde hem om met grote ijver en ernst het geloof te verkondigen dat hij zo kort tevoren had proberen te vernietigd.1 2 3

Heere Jezus, U hebt Saulus van Tarsus op het toppunt van zijn ijverige vervolging van de christenen op een wonderlijke manier stilgezet. Een situatie die des te opmerkelijker was omdat hij U niet om genade had gevraagd. Wat een wonderbaarlijke genade! Heere… met dat in gedachten, bid ik voor diegenen die ik ken en die behoefte hebben aan Uw krachtig ingrijpen in hun leven, zelfs als zij, zoals Saul, weinig of niet van plan zijn om aan Uw voeten te knielen. Stop hen op hun weg, in de volle kracht van Uw barmhartigheid. Heere des doorbraaks!


  1. Uit The Life of the Rev. John Newton.
  2. De gelijkenis met John Newton’s eigen ervaring spreekt voor zich.
  3. Vóór zijn bekering schepte Newton er veel genoegen in een poging te doen het geloof van christenen te breken. Hij zag dit als een legitieme vorm van baldadigheid die met spot en vijandige overhoring bedreven werd. Hij beschouwde het als een overwinning als hij in staat was een christen te verleiden tot zonde, of zelfs tot het opgeven van zijn geloof.